Dwa występy w stylu Kafki: najpierw Kathleen Gaube gra samą siebie w Procesie, następnie drezdeńska grupa Freaks und Fremde poświęca się historii Artysty głodomora, wykorzystując kukiełki i muzykę.
**Proces**
Ktoś musiał oczernić Józefa K., bo pewnego ranka, mimo że nic złego nie zrobił, został aresztowany.
Tak zaczyna się historia Józefa K., który w dniu swoich 30. urodzin ma zostać osądzony przez tajemniczą władzę. Im bardziej urzędnik bankowy stara się bronić swojej niewinności, tym głębiej pogrąża się w gąszczu nieprzeniknionych praw i ludzkiej dezorientacji. Józef K. musi w końcu zrozumieć, że „sens tej wielkiej organizacji, tej skorumpowanej bandy”, sens tego tajemniczego procesu, to „bezsensowność”. *Proces* to wielkie dzieło literatury światowej. Jego znaczenia dla XX wieku nie da się przecenić: proces, który musi znieść Józef K., jest jednocześnie procesem, który on – niewinnie winny – sam sobie zadaje…
**Artysta głodu**
Wszystko jest kwestią apetytu. Jeden człowiek pragnie władzy i pieniędzy, inny miłości lub luksusu, jeszcze inny lenistwa lub stoickiego spokoju. Głodomór Franza Kafki niczego takiego nie pragnie, ale nikt nie powinien twierdzić, że niczego nie pragnie.
Nie, on jest ambitny, wręcz uzależniony od sławy; chce, żeby ludzie patrzyli, jak głoduje w klatce. Przypowieść o samotnej prawdzie bycia artystą.
Tragedią tego artysty nie jest to, że musi głodować z powodu gorzkiego wyrzeczenia, gdyż dawno pogodził się z faktem, że świat nie jest po jego myśli.
Dokłada wszelkich starań, by oczarować publiczność. Musi przekraczać własne granice, sięgać samej granicy życia. Chce zaoferować publiczności swoje spektakularne doświadczenie, karmić ją, pielęgnować i zadziwiać swoim spektaklem. Jest artystą i dopiero w chwili śmierci jego sztuka osiągnie pełnię.
Dzięki wzajemnemu oddziaływaniu języka, lalkarstwa, gry aktorskiej i muzyki zespół przekształca opowieść Kafki „Dziwacy i obcy” w małą teatralną perełkę.
**Proces**
Ktoś musiał oczernić Józefa K., bo pewnego ranka, mimo że nic złego nie zrobił, został aresztowany.
Tak zaczyna się historia Józefa K., który w dniu swoich 30. urodzin ma zostać osądzony przez tajemniczą władzę. Im bardziej urzędnik bankowy stara się bronić swojej niewinności, tym głębiej pogrąża się w gąszczu nieprzeniknionych praw i ludzkiej dezorientacji. Józef K. musi w końcu zrozumieć, że „sens tej wielkiej organizacji, tej skorumpowanej bandy”, sens tego tajemniczego procesu, to „bezsensowność”. *Proces* to wielkie dzieło literatury światowej. Jego znaczenia dla XX wieku nie da się przecenić: proces, który musi znieść Józef K., jest jednocześnie procesem, który on – niewinnie winny – sam sobie zadaje…
**Artysta głodu**
Wszystko jest kwestią apetytu. Jeden człowiek pragnie władzy i pieniędzy, inny miłości lub luksusu, jeszcze inny lenistwa lub stoickiego spokoju. Głodomór Franza Kafki niczego takiego nie pragnie, ale nikt nie powinien twierdzić, że niczego nie pragnie.
Nie, on jest ambitny, wręcz uzależniony od sławy; chce, żeby ludzie patrzyli, jak głoduje w klatce. Przypowieść o samotnej prawdzie bycia artystą.
Tragedią tego artysty nie jest to, że musi głodować z powodu gorzkiego wyrzeczenia, gdyż dawno pogodził się z faktem, że świat nie jest po jego myśli.
Dokłada wszelkich starań, by oczarować publiczność. Musi przekraczać własne granice, sięgać samej granicy życia. Chce zaoferować publiczności swoje spektakularne doświadczenie, karmić ją, pielęgnować i zadziwiać swoim spektaklem. Jest artystą i dopiero w chwili śmierci jego sztuka osiągnie pełnię.
Dzięki wzajemnemu oddziaływaniu języka, lalkarstwa, gry aktorskiej i muzyki zespół przekształca opowieść Kafki „Dziwacy i obcy” w małą teatralną perełkę.
Przegląd terminów
Dobrze wiedzieć
Informacje o cenie
Wejście i wyjście według własnego uznania
Osoba kontaktowa: in
Licencja (dane główne)
W pobliżu
