Klasztor Neuzelle

W 1268 roku margrabia Heinrich von Meißen założył klasztor Neuzelle. W XV wieku opactwo było wielokrotnie niszczone przez husytów i zostało odbudowane około 15 roku. Należący do Łużyc Dolnych, a tym samym do Królestwa Czech, a od 1500 roku do Saksonii, sprowadził do Neuzelle przede wszystkim mnichów z Czech, którzy w XVII i XVIII wieku zapoczątkowali barokową przebudowę i rozbudowę założenia. Klasztor został skasowany w 1635 r. wraz z zajęciem Dolnych Łużyc przez Prusy. Majątek przekazano pruskiemu klasztorowi w Neuzelle. Od 17 roku budynki klasztorne służą celom oświatowym i administracyjnym, a kościoły klasztorne pełnią funkcję kościołów parafialnych.

W XVII i XVIII wieku zespół klasztorny został przekształcony w reprezentacyjny zespół barokowy. Klasztor, kościół i biurowiec wraz ze „skrzydłem książęcym” wyznaczają od północy plac opactwa, od którego na zachód biegnie podcień z portalem wejściowym i kancelarią opactwa. Od południa znajdują się „budynki stajni”, a od wschodu ogród klasztorny. Kolegiata i „Kościół Ludowy”, oba w stylu baroku południowoniemiecko-czeskiego, reprezentowały nową wielkość klasztoru w XVIII wieku. W pomieszczeniach rekolekcyjnych i krużganku zachowały się późnogotyckie elementy pierwotnej budowli.

Klasztor położony jest na wschodnim krańcu płaskowyżu Lieberos, na historycznym pograniczu Dolnych Łużyc i Marchii Brandenburskiej. Na zachód od miasta leży Schlaubetal, który został ukształtowany przez epokę lodowcową, a na północy Eisenhüttenstadt.

Dzięki wspaniałym kościołom, ogrodom klasztornym, krużgankom i skarbom sztuki Neuzelle jest jednym z największych zabytków barokowych we wschodnich i północnych Niemczech. Miłośnicy muzyki znajdą tu coś dla siebie, festiwal „Odra odra-Sprewa” co roku ożywia kompleks tygodniami teatru muzycznego.

Miłośnicy kultury zachwycają dwa muzea, w tym „Teatr Niebiański” z unikalnymi barokowymi przedstawieniami Męki Pańskiej.