W środku miasta znajduje się wydłużona szkoła o konstrukcji szachulcowej i dom modlitw. Jedynie dołączona kwadratowa wieża wskazuje, że służyła ona jako kościół. Zbudowano go dopiero siedem lat po założeniu miasta w 1764 roku. Kiedy zakładano wioski kolonistyczne, przeznaczono miejsce na budynki użyteczności publicznej i kościoły, ale budowa miała w tym czasie mniejsze znaczenie. Budowa kościołów była dozwolona tylko wtedy, gdy była maksymalnie oszczędna. Dlatego często były to po prostu pozbawione wież sale modlitewne, ze spartańskim wyposażeniem. Wuschewier to z pewnością najbardziej imponujący przykład prostoty, oszczędności i jednocześnie wielofunkcyjności. Budynek łączył pod jednym dachem salę modlitewną, salę szkolną, mieszkanie nauczyciela i pasterza i niczym nie różnił się od okolicznych budynków mieszkalnych.
Konserwacją i opieką nad zabytkowym budynkiem zajmuje się od 1995 roku Stowarzyszenie Szkolno-Modliwne Wuschewier. Szkoła i dom modlitw poprzez organizację ogólnodostępnych wydarzeń kulturalnych mają stać się kulturalnym centrum wsi. Na indywidualne życzenie organizowane są wycieczki z przewodnikiem.
