W dzisiejszym kościele w Lebusie uderzają niezwykłe proporcje wnętrza kościoła i wieży. Nie bez powodu: kościół został w czasie II wojny światowej tak bardzo zniszczony, że jedynie jego zachodnia część została odbudowana jako kościół awaryjny. W 2005 roku zabezpieczono niszczejące ściany dawnego transeptu i chóru dachem, dzięki czemu dziś, oprócz kościoła zimowego, na wydarzenia można wykorzystać także otwartą przestrzeń przypominającą krużganki, otoczoną historycznymi murami.
Pierwsze kamienie węgielne pod kościół na terenie dawnej siedziby biskupiej w Lebusie datowane są na okres średniowiecza. Wykopaliska wokół kościoła odsłoniły ślady późnosłowiańskiego lub wczesnoniemieckiego cmentarza z 1258 r., a pewne dowody pochodzą z 1355 r. W 1556 r. na zamku biskupim w Lebus odbył się pierwszy synod protestancki. Po całkowitym zniszczeniu kościoła w pożarze miasta w 1801 roku, odbudowano go jako klasycystyczną, otynkowaną budowlę z widocznym do dziś rzutem.
Latem kościół jest zazwyczaj otwarty w ciągu dnia; klucz można otrzymać na plebanii, Schulstr. 6, otrzymano.
W pobliżu
